• Ochrona przed wpływami atmosferycznymi
• Ochrona przed wilgocią i wodą kondensacyjną
• Ochrona termiczna

Wentylowana elewacja jest systemem wielowarstwowym, który przy poprawnym wykonaniu zapewnia trwałą sprawność. Podwyższa ona bezpieczeństwo i żywotność budowli.

Okładzina wentylowanej elewacji chroni konstrukcję nośną, warstwa izolacji termicznej i podkład przed wpływami atmosferycznymi. Jest ona odporna na zacinający deszcz i deszczoszczelna.

Zewnętrzne ściany nośne i izolacja pozostają zawsze suche i w pełni sprawne. Wnikający ewentualnie przez otwarte fugi zacinający deszcz jest dzięki cyrkulacji powietrza w przestrzeni wentylowanej szybko wysuszany.

Zmniejszający się na zewnątrz warstw opór dyfuzyjny powoduje odprowadzanie pary wodnej poprzez przestrzeń wentylowaną. Ta cecha zapobiega występowaniu wody na wewnętrznej stronie ściany zewnętrznej, unika się powstawania zagrzybienia.

Izolacja może być wykonana za pomocą indywidualnie obliczonych grubości materiału izolacyjnego. W ten sposób można zastosować każdą grubość materiału izolacyjnego i uwzględnić wymagania zarządzenia o oszczędzaniu energii ENEV .

Izolacja powoduje największe możliwe magazynowanie ciepła leżących wewnątrz elementów i w ten sposób zapobiega stratom ciepła w zimie. W lecie większość energii cieplnej promieniującej na okładzinę odprowadzana jest poprzez konwekcję do przestrzeni wentylowanej. Pozwala to zachować przyjemny klimat pomieszczenia.

• zalecana szerokość przestrzeni wentylowanej ≥ 40 mm

Konstrukcyjna szerokość przestrzeni wentylacyjnej między okładziną elewacji a warstwą izolacyjną powinna wynosić minimalnie 40 mm (wg normy ≥ 20 mm). Należy uwzględnić tolerancje budowlane i ukośną pozycję budynku. Przestrzeń wentylacyjna może zostać zredukowana np. przez podkonstrukcję lub nierówności ścian miejscowo nawet do 5 mm.

Minimalny swobodny przekrój przestrzeni wentylowanej zależy od wysokości budynku.

Wysokość budynku długość wentylowania	szczelina wentylacyjna	swobodny przekrój wentylacyjny
do 6 m 6m do 22 m ponad 22 m	20 mm 30 mm 40 mm	200 cm²/m 300 cm²/m 400 cm²/m

Źródło: SFHF 20.09.94

• zalecana szerokość szczeliny ≥ 20 mm

Przestrzeń wentylowana wymaga otworów nawiewnych i wywiewnych. Należy je umieścić w najniższym i najwyższym punkcie elewacji. Wymagana szerokość szczeliny (netto) wynosi ≥ 20 mm. W budynkach wyższych, wielopiętrowych powinny być przewidziane otwory nawiewne i wywiewne np. co piętro.

Dla ochrony przed drobnymi zwierzętami w strefie otworów używa się blachy perforowanej lub częściowo perforowanej. Powinny one posiadać udział powierzchni otworów ≥ 45% i średnicę otworów ≥ 5 mm.

Należy uwzględnić zredukowanie swobodnego dostępu powietrza przez blachę perforowaną przy ustalaniu przekroju wentylacyjnego.

• Okładzina
  Profile faliste, panele, kasetony RHEINZINK
• Przestrzeń wentylowana elewacji
  Szerokość przestrzeni wentylowanej, konstrukcyjnie ≥ 40 mm (Norma : 20 mm)
  Szerokość szczeliny wentylacyjnej netto ≥ 20 mm
• Podkład:
  Dwu- lub wieloczęściowe systemy konsolowe metalowe chronione przed korozją / bezkorozyjne.
• Warstwa izolacji termicznej
  Izolacyjne płyty elewacyjne z włókna mineralnego zgodnie z DIN 18165,
  niepalne wg normy DIN 4102,
  hydrofobowe (całkowicie wodoodporne)
• Konstrukcja nośna
  Konstrukcja nośna budynku do przejmowania obciążeń
  

Drewno jako podkład dla dużych powierzchni elewacji nie jest zalecane z powodu reakcji na wilgoć. Jeżeli zostanie użyte drewno o zbyt dużej wilgotności, mogą później wystąpić problemy. Pod wpływem słońca drewno schnie i kurczy się. To zjawisko, odwrotne do zachowania się blachy, może prowadzić do pofalowań okładziny elewacji, a więc do znacznego pogorszenia się wyglądu.

Do zastosowań na małych powierzchniach, jak lukarny, blendy i ściany szczytowe, wysuszony podkład drewniany całkowicie się nadaje.