Fizyka budowli dla systemów elewacyjnych

RHEINZINK zasadniczo zaleca wentylowane konstrukcje elewacji. Fasada wentylowana to wielowarstwowy system, który prawidłowo wykonany zapewnia długoterminową funkcjonalność. Ten typ elewacji jest odporny na uderzenia, zwiększa bezpieczeństwo i żywotność konstrukcji.

Wbudowana szczelina wentylacyjna chroni konstrukcję nośną, izolację termiczną i podkonstrukcję przed wilgocią zarówno podczas ulewnych deszczy, jak i w przypadku zjawiska kondensacji. Wilgoć przenikająca do elewacji jest rozpraszana przez warstwę powietrza połączoną z powietrzem zewnętrznym.

Szczegółowe informacje na temat elewacji wentylowanych znajdują się w zaleceniach konstrukcyjnych w zakładce Do pobrania.

Odporność na warunki atmosferyczne

W elewacji wentylowanej blacha tytan-cynk RHEINZINK jako zewnętrzne poszycie przejmuje ochronę konstrukcji nośnej, podkonstrukcji oraz samej izolacji cieplnej przez niekorzystnym wpływem warunków pogodowych. Dodatkową jej zaletą jest ochrona dźwiękowa.  

Z uwagi na procesy fizyczne niemożliwe jest kapilarne podciąganie wilgoci oraz bezpośrednie padanie deszczu na warstwy izolujące. Ponadto istnieje przez cały czas możliwość odprowadzenia ewentualnie nagromadzonej wilgoci w przestrzeni wentylacyjnej na zewnątrz. W ten oto sposób bardzo szybko osuszyć można zawilgocone warstwy izolacji cieplnej bez narażenia ich na utratę właściwości termicznych.     

Zgodnie z zaleceniami RHEINZINK wykonać należy przestrzeń wentylacyjną o szerokości co najmniej 20 mm – jest to przestrzeń wentylacyjna pomiędzy warstwą zewnętrzną, a ścianą bądź izolacją cieplną. Istnieje możliwość zmniejszenia szczeliny wentylacyjnej, ale tylko i wyłącznie lokalnie, do 5 mm, jako wynik nierówności czy też wysokości podkonstrukcji. Zaplanować należy otwory wentylacyjne w cokole oraz przy krawędzi dachu („wlot” i „wylot” elewacji) o średnicy min. 50 cm² na 1 m długości ściany.

Wyślij projekt do konsultacji

Izolacja termiczna

Zimowa ochrona termiczna

W okresie zimowym przepływające ciepło z wewnątrz ku zewnątrz określane jest przy pomocy współczynnika przenikania ciepła U. Im mniejsza wartość U, tym mniejsza ilość ciepła przedostaje się ku zewnątrz. Wartość U określana jest poprzez zdolność ciepłoprzewodnictwa izolacji cieplnej i grubość materiału izolującego. Wymagane przez dyrektywę o energooszczędności EnEV oraz Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki wysokiej jakości środki izolacyjne stają się wkładem w ochronę środowiska i pozwalają zredukować w niedługim czasie koszty ogrzewania. 

Stosować należy izolacje z wełny mineralnej spełniające wytyczne normy PN-EN 13162:2009. Ułożenie warstwy izolacji cieplnej pozwala zredukować straty ciepła.

Unikać należy mostków termicznych – a więc elementów, które to szybciej przejmują i przekazują zimno niż inne elementy budynku. Podczas obliczeń uwzględnić należy straty energii wywoływane kotwami, mocowaniami oraz innymi czynnikami straty energii cieplnej.

Obok ogólnie znanych, uwarunkowanych konstrukcyjnie mostów termicznych budynku (np. płyty balkonowe) należy zwrócić szczególną uwagę na montaż podkonstrukcji wentylowanej od spodu elewacji. Przy stosowaniu metalowych podkonstrukcji zaleca się zmniejszenie mostków termicznych poprzez zastosowanie podkładek dystansowych pomiędzy konsolą ścienną, a elementami nośnymi (Thermostopp). W przypadku podkonstrukcji z drewna wykonuje się konieczne czynności zapobiegające powstawaniu mostków termicznych poprzez krzyżowe układanie łat montażowych. 

Kolejnym czynnikiem jest wiatroszczelność budynku. Przez nieszczelną otulinę budynku powstają bardzo duże straty energii (podciśnienie / nadciśnienie). Zanim przystąpi się do montażu elewacji wentylowanej, należy sprawdzić, czy budynek posiada odpowiedniego rodzaju szczelność. Ściany murowane oraz betonowe spełniają ten wymóg bez większych problemów. Od otworów takich jak okna i kanały wentylacyjne wymaga się szczelności w miejscu ich połączenia z elementami ścian.
Minimalna ochrona cieplna określona została w normach PN-B-02020:1991 i PN-EN ISO 6946:1998 oraz w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki.

Wyślij projekt do konsultacji

Letnia ochrona przed ciepłem

Letnia ochrona cieplna zapobiega nadmiernemu nagrzewaniu się pomieszczeń poprzez ich bezpośrednie nasłonecznienie. Ochrona ta określona została w normach PN-B-02020:1991 i PN-EN ISO 6946:1998 oraz w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki.

Płynący od zewnątrz ku wewnątrz ciepły prąd powietrza powinien być utrzymywany w jak największym  stopniu. Służy do tego dobra izolacja cieplna, jak i odpowiednio zwymiarowana konstrukcja. Zaletą zawieszonej, wentylowanej od spodu elewacji jest możliwość szybkiej wymiany zbierającego się pod nią ciepła.

Wyślij projekt do konsultacji

Ochrona przeciwpożarowa

Elewacje metalowe z podkonstrukcją metalowo-drewnianą i z odpowiednimi do tego mocowaniami spełniają najwyższej klasy wymogi ognioodporności (klasa A1, DIN 4102, PN-EN 13501).

Opisana w normie DIN 18516-1:2010-06 w punkcie 4.4. odporność ogniowa wskazuje na wymogi opisywane w liście wzorcowej technicznych wymogów budowlanych część 1, załączniki 2.6/11. Dalsze wymagania opisywane są przez dyrektywę wzorcową (MBO) lub odpowiednie dyrektywy lokalne.

Bariery przeciwpożarowe

RHEINZINK przeprowadził liczne badania różnych systemów elewacyjnych MA 39 w Wiedniu. Kontrola systemów wedle normy Ö-NORM 3800-5 i w oparciu o DIN 4102-20 udokumentowała, że sprawdzane systemy spełniają wszystkie kryteria kontrolne.

Bliższe informacje możecie otrzymać Państwo kontaktując się z naszym Działem Technicznym lub

Wysyłając projekt do konsultacji